Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Ἰ.Κ.Ἀγγελοπούλου, Περί ἀκηδίας, Α'

Ἰωάννου Κ. Ἀγγελοπούλου
ΠΕΡΙ ΑΚΗΔΙΑΣ Α'
περιοδικὸ Παρεμβολὴ τεῦχος 121/2017

        1. Ἐννοιολογικὴ διασάφηση
        Στὴν σειρὰ τῶν θανασίμων ἁμαρτημάτων μετὰ τὸ πάθος τῆς λύπης ἀκολουθεῖ τὸ πάθος τῆς ἀκηδίας.

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ἡ χριστιανική φιλία

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
Ἡ Χριστιανικὴ Ἀγάπη Κινεῖται Κυκλικὰ
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἀργὰ βαδίζει ὁ Χριστός (Ἀθήνα: Ἐν Πλῷ, 2008)

Ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς φίλους εἶναι ἀκριβή. Ἐγὼ μιλῶ γιὰ τὴν ἀληθινή, θεία ἀγάπη. Βοήθησε τὸ φίλο σου γιὰ τὸ καλὸ -καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά του γιὰ τὸ καλὸ- μόνον αὐτὸ μπορεῖ νὰ ὀνομαστεῖ πραγματικὴ φιλικὴ ἀγάπη. Ἐπιθυμῶ τὸ φίλο ὄχι γιὰ νὰ κολακεύει τὶς ἀδυναμίες μου καὶ νὰ σκεπάζει καὶ νὰ δικαιολογεῖ τὰ λάθη μου ἀλλά, ἀντίθετα, νὰ μὲ διορθώνει στὸ κακὸ καὶ νὰ μὲ ὑποστηρίζει στὸ καλό. Τέτοια φιλία εἶναι καθαρτήριο, στὸ ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος καθαρίζεται ἀπὸ τὶς ἄγριες καὶ χαμηλὲς συνήθειες καὶ διαθέσεις. Ἡ φιλία εἶναι πιὸ ἀπαραίτητη στὴν ψυχὴ παρὰ στὸ σῶμα. Στὴ θλίψη ἡ σκέψη τοῦ φίλου φέρνει εὐχάριστη ὄψη στὸ πρόσωπο. Στὸ νεκρικὸ κρεβάτι ἡ παρουσία τοῦ φίλου ὀμορφαίνει τὸ πρόσωπο τοῦ θανάτου. Ἡ φιλία εἶναι πάντοτε ἡ ζωοδότρα πνοὴ τοῦ ἀγγέλου ποὺ μᾶς παρακολουθεῖ στὴ ζωή, ποὺ μᾶς σηκώνει ὅταν πέφτουμε καὶ μᾶς ἐμπνέει ὅταν ἀποδυναμωνόμαστε.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Νίκου Ξυδάκη, Δέν ἔχω χρόνο

Νίκου Ξυδάκη, «Δὲν ἔχω χρόνο», Καθημερινή, 18.05.2003

Ὅταν μὲ ρωτᾶνε «πῶς πάει;» ἀπαντῶ χωρὶς νὰ σκεφτῶ «τρέχω». Ὅταν ἀποχαιρετῶ κάποιον παλιὸ φίλο, ἕναν γνωστό, ὕστερα ἀπὸ τυχαία συνάντηση, μᾶς ἀκούω σὰν τρίτος: «Τὰ λέμε… Τηλεφώνησε κι ἐσύ!» Ξέρω τὴν ἴδια στιγμὴ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὰ ξαναποῦμε, δὲν πρόκειται νὰ τηλεφωνηθοῦμε, ἐκτὸς κι ἂν τὰ ξαναφέρει ἡ τύχη. Δὲν θὰ ποῦμε τίποτε. Ὄχι γιατί δὲν ἔχουμε λόγια, ἀλλὰ γιατί δὲν ἔχουμε χρόνο.

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Διωγμοί Χριστιανῶν κατά τό διάστημα 2015 - 2017

https://www.churchinneed.org/wp-content/uploads/2017/10/persecution-1-1.pdf


Χριστιανοί: καταδιωγμένοι καὶ ξεχασμένοι
περιοδικὸ Παρεμβολὴ τεῦχος 122/2017

Σὲ διακόσια ἑκατομμύρια ὑπολογίζονται σήμερα οἱ χριστιανοὶ ποὺ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο ἀντιμετωπίζουν διακρίσεις καὶ κοινωνικὲς πιέσεις λόγω τῆς πίστης τους. Οἱ συντριπτικὰ περισσότεροι παραμένουν ἀκλόνητοι στὴν ἀγάπη τους στὸν Χριστό, παρὰ αὐτὸ ποὺ οἱ σχετικὲς ἐκθέσεις ὀνομάζουν «πιέσεις», ποὺ στὴν πραγματικότητα περιγράφει ἕνα εὐρὺ φάσμα διώξεων, ἀπὸ τὸν κοινωνικὸ στιγματισμὸ καὶ τὴν ἐπαγγελματικὴ ὑποβάθμιση ἕως τὴ φυλάκιση, τὸν βασανισμὸ καὶ τὴν ἐκτέλεση.

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Μήνυμα Χριστουγέννων 2017 Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας Ἀναστασίου Γιαννουλάτου

«Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν. Ἐν τούτω ἐφανερώθη
ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ
τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεὸς
εἰς τὸν κόσμον ἵνα ζήσωμεν δι' αὐτοῦ»
(Α' Ἰω. 4: 8-9)