Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Ἀνδρέα Σταλίδη, Γονέας καί Θεός

Ἀνδρέα Σταλίδη
«Γονέας καὶ Θεός»
Ἑστία 12 Δεκεμβρίου 2017

Ἡ Ἐνσάρκωση ἔγινε «διὰ τὸ ἁγιασθῆναι τῷ ἀνθρωπίνω τοῦ Θεοῦ τὸν ἄνθρωπον» γράφει ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, δηλαδὴ γιὰ νὰ ἁγιασθεῖ ὁ ἄνθρωπος μέσω τῆς πρόσληψης τῆς ἀνθρώπινης φύσης ἀπὸ τὸν Θεό. Ἔτσι, ὁ ἄνθρωπος γίνεται κατὰ Χάριν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεὸς πατέρας. Ἡ ἀναλογία αὐτὴ βοηθάει νὰ ψηλαφήσουμε ἀξιοσημείωτες ὁμοιότητες μεταξὺ τῶν σχέσεων ἀνθρώπου – Θεοῦ καὶ παιδιοῦ – γονέα.

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

π. Εὐαγγέλου Πριγκιπάκη, Ἡ Ἐκκλησία καί οἱ αἱρέσεις κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τό Χρυσόστομο

π. Εὐαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Δρoς Θ.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΚΑΤΑ  ΤΟΝ  ΑΓΙΟ  ΙΩΑΝΝΗ ΤΟ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
http://anastasiosk.blogspot.gr/2015/03/blog-post_434.html

1. Ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (354-407)[1] ἔζησε σὲ μιὰ ἐποχὴ σκληρῆς δοκιμασίας τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας ἀπὸ τὴ δραστηριότητα τῶν διαφόρων αἱρέσεων καὶ σχισμάτων. Ἡ Ἐκκλησία τῆς γενέτειράς του Ἀντιόχειας, στοὺς κόλπους τῆς ὁποίας ἐργάστηκε ποιμαντικὰ ὡς διάκονος ἀπὸ τὸ 380/381 καὶ ὡς πρεσβύτερος ἀπὸ τὸ 386 μέχρι καὶ τὴν ἐκλογή του στὸν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ 397, ταλανιζόταν ἀπὸ τὸ σχίσμα τῶν «Εὐσταθιανῶν», καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν ἔντονη δραστηριότητα παλαιότερων καὶ νεότερων αἱρέσεων, ἀπὸ τὶς ὁποῖες «πρώτη μὲν πάντων αἵρεσις ἡ τοῦ Μαρκίωνος (…) μετ’ ἐκείνην ἡ Σαβελλίου (…) εἶτα ἡ Μαρκέλλου καὶ Φωτεινοῦ (…) εἶτα Παύλου τοῦ Σαμοσατέως (…) εἶτα ἡ τῶν Μανιχαίων (…) μετ΄ ἐκείνας, ἡ τοῦ Ἀρείου», ἀλλὰ καὶ «ἕτεραι»[2], στὶς ὁποῖες περιλαμβάνει προφανῶς καὶ αὐτὴ τῶν ἀκραίων ἀρειανοφρόνων Εὐνομιανῶν ἢ Ἀνομοίων. Οἱ Ἀνόμιοι ἢ Εὐνομιανοὶ διατηροῦσαν ἰσχυρὰ ἐρείσματα τόσο στὴν Ἀντιόχεια, ὅπου κατεῖχαν τοὺς περισσότερους ἀπὸ τοὺς ναοὺς τῆς πόλεως καὶ διέθεταν ἐπίσκοπο, ὅσο καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ὁ ἱερὸς Πατὴρ συνέχισε μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο τὸν ἀντιαιρετικό του ἀγώνα ὡς ἀρχιεπίσκοπος, συμβουλεύοντας τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας νὰ εἶναι ἰδιαίτερα προσεκτικὰ μὲ ὁποιονδήποτε ποὺ θὰ παρουσιάζεται ἀνάμεσά τους ὡς «χριστιανὸς» καὶ νὰ ἐξετάζουν λεπτομερῶς τὸ περιεχόμενο τῆς πίστεως καὶ τῆς διδασκαλίας του, καθὼς «πᾶσαι αἱ αἱρέσεις τοῦτο ὑπέδυσαν τὸ προσωπεῖον»[3].

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Χάρη Καραμπέτσου, Ἀγάπη δίχως ὅρια καί ἀνατροφή μέ ὅρια

Ἀγάπη δίχως ὅρια καὶ ἀνατροφὴ μὲ ὅρια

«ἀγάπη εἶναι ἡ τέχνη τοῦ νὰ παράγεις κάτι μὲ τὶς ἱκανότητες τοῦ ἄλλου»
Μπέρτολτ Μπρὲχτ

Κάθε παιδὶ ἔχει δικαίωμα νὰ μεγαλώνει σὲ ἕνα περιβάλλον ποὺ τοῦ παρέχει ἀσφάλεια καὶ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ πρέπει νὰ νιώθει ὅτι ὑπάρχει ἕνας μεγάλος, ἡ ὕπαρξη τοῦ ὁποίου βάζει τὸν νόμο καὶ δίνει ἀσφάλεια. Ἡ διαδικασία τῆς ἀνατροφῆς ἔχει νὰ κάνει μὲ τριβές, ἀλλὰ καὶ μὲ ἁρμονικὴ συνύπαρξη, μὲ συμφωνίες ἀλλὰ καὶ ἀντιπαραθέσεις (ποὺ εἶναι πάντα προτιμότερες ἀπὸ τὴν παγωμένη ἀποστασιοποίηση). Ὅπου ὑπάρχει τριβὴ ὑπάρχει καὶ θερμότητα, ποὺ ἀλληλοτροφοδοτεῖ τὴν κοινὴ πορεία ἐξέλιξης παιδιῶν-γονιῶν.

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Βιολογικό ἤ κοινωνικό φύλο;

Τὸ Ἀμερικανικὸ Κολλέγιο Παιδιάτρων μᾶς πληροφορεῖ

1. Ἡ ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα εἶναι ἕνα ἀντικειμενικὸ βιολογικὸ δυαδικὸ γνώρισμα: Τὰ χρωμοσώματα «ΧΨ» καὶ «XX» εἶναι γενετικοὶ δεῖκτες τοῦ ἀρσενικοῦ καὶ θηλυκοῦ ἀντιστοίχως - καὶ ὄχι γενετικοὶ δεῖκτες κάποιας διαταραχῆς. Ὁ κανόνας τοῦ ἀνθρώπινου σχεδιασμοῦ εἶναι νὰ συλλαμβάνεται εἴτε ὡς ἀρσενικὸ εἴτε ὡς θηλυκό. Ἡ ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα εἶναι δυαδικὴ ἐκ φύσεως μὲ προφανῆ στόχο τὴν ἀναπαραγωγὴ καὶ ἄνθηση τοῦ εἴδους μας. Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ εἶναι αὐταπόδεικτη...

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Ρήσεις Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

ΡΗΣΕΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ


Τοιχογραφία Λιτῆς Κυριακοῦ Βατοπαιδινῆς Σκήτης Ἁγίου Δημητρίου

ΑΓΑΘΑ ὑλικὰ χρῆσις τους: «Χρήματα γὰρ διὰ τοῦτο καλεῖται, ἵνα αὐτοῖς εἰς δέον χρώμεθα, οὐχ ἵνα κατορύττωμεν· κτήματα διὰ τοῦτο λέγονται, ἵνα ἡμεῖς αὐτὰ κτησώμεθα, καὶ μὴ αὐτῶν γενώμεθα κτήματα. Κύριος εἶ χρημάτων πολλῶν, μὴ τοίνυν δούλευε τούτοις, ὧν ἐποίησέ σε δεσπότην ὁ Θεός· οὐ | δουλεύεις δὲ εἰς δέον αὐτὰ ἀναλίσκων, ἀλλὰ μὴ κατορύττων»[1].

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Διδαχές ἁγίου Νεκταρίου


Διδαχές τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου
ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου


http://www.agiazoni.gr/article.php?id=29699655465693415311



Πρόλογος

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ὁ θαυματουργός, ἀποτελεῖ ἕνα δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο, στὶς πενιχρὲς μέρες τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Στὸ πρόσωπό του ἀνακαλύπτει κανεὶς ἕνα μεγάλο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἡ ἁγιότητα τοῦ βίου συνδυάζεται μὲ τὴ χάρη τῆς θαυματουργίας καὶ τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία.


Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Εἰρήνης Γράψα, Ἀναζητῶντας τήν ἀλήθεια. Πίστη καί ἐπιστήμη, σύμμαχοι ἢ πολέμιοι;

ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΡΑΨΑ, Ἀν. Καθηγήτριας Νεφρολογίας ΕΚΠΑ
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ. ΣΥΜΜΑΧΟΙ Ἢ ΠΟΛΕΜΙΟΙ;
περιοδικὸ Ἀκτῖνες (2107) 163-176


          Ἡ σχέση πίστεως καὶ ἐπιστήμης ἀπασχολεῖ τὸν κόσμο σήμερα ἐξίσου ὅπως καὶ παλαιότερα. Σήμερα, μάλιστα, καλούμαστε νὰ ἀποδείξουμε τὰ αὐτονόητα καὶ νὰ ἀπολογούμαστε γιὰ τὴν πίστη μας, σὲ μιὰ χώρα ποὺ ἐπὶ 2000 χρόνια πορευόταν μὲ τὸν Χριστό. Τὸ θέμα φαίνεται νὰ ἀπασχολεῖ τὴν κοινὴ γνώμη, ἂν κρίνει κανεὶς ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις ποὺ λαμβάνουν χώρα (56ο Παιδαγωγικὸ Συνέδριο «Μεγάλου Βασιλείου» μὲ τίτλο «Σύγχρονες ἀθεϊστικὲς προκλήσεις»· «Θρησκεία καὶ ἐπιστήμη στὴν ποίηση», Ἐθνικὸ Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, Ἰανουάριος 2017 κ.ἄ.) καὶ ἀπὸ τὸ διαδίκτυο.

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Ἀρχιμ. Αὐγουστίνου Μύρου, Τά νέα βιβλία τῶν θρησκευτικῶν ἀπαξιώνουν τήν ἀλήθεια

Ἀρχιμ. Αὐγουστίνου Γ. Μύρου, Δρος Θ.
«Τὰ νέα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν ἀπαξιώνουν τὴν ἀλήθεια καὶ προετοιμάζουν γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς πλάνης»
http://thriskeftika.blogspot.gr

            Εἶναι γενικὰ ἀποδεκτὸ ὅτι ἡ παιδεία ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν ἀλήθεια, καθόσον εἶναι ταγμένη νὰ ἱκανοποιῆ μία βαθύτατη ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου, αὐτὴν τῆς ἀναζήτησης τῆς ἀλήθειας. Αὐτὴ ἡ τόσο κοινότοπη καὶ καθολικὴ ἀλήθεια περιφρονεῖται προκλητικὰ ἀπὸ τοὺς ἐμπνευστές, τοὺς συγγραφεῖς καὶ τοὺς ἔχοντες τὴν πολιτικὴ βούληση γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέσω τῶν νέων βιβλίων. Τὸ συμπέρασμα αὐτὸ συνάγεται ἀπὸ ἱκανὰ σημεῖα τοῦ περιεχομένου τοῦ συνόλου τῶν βιβλίων. Ἀρκοῦν κάποιες χαρακτηριστικὲς ἐπισημάνσεις.